ติว เพิ่มเติมนะคะ

posted on 20 Jul 2011 12:08 by kruning-up
หน่วยเสียงในภาษาไทย มี ๓ ชนิด
๑.  หน่วยเสียงพยัญชนะ
๒. หน่วยเสียงสระ
๓. หน่วยเสียงวรรณยุกต์
๑. หน่วยเสียงพยัญชนะ  มี  ๒๑ หน่วยเสียง  แบ่่งออกเป็นพยัญชนะต้นเดี่ยว คือพยัญชนะที่ออกเสียงในตำแหน่งต้นของคำ (หน่วยเสียงเดียวกันที่มีหลายตัว เช่น  ข ค ฆ , ซ ส ศ ษ , ฐ ถ ท ธ ฑ ฒ  เป็นต้น) และพยัญชนะต้น ๒ เสียง (เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าตัวควบกล้ำ) เช่น  กร  กร  ขว  ขร  คว  คร  คล  ฯลฯ เป็นต้น
๒. หน่วยเสียงสระ  แบ่งเป็น สระแท้หรือสระเดี่ยว มี ๑๘ เสียง (สั้น ๙ เสียง  คือ อิ อุ อึ เอะ เออะ โอะ แอะ อะ เอาะ และเสียงยาว ๙ เสียง คือ อี อู อือ เอ เออ โอ แอ อา ออ) สระประสม หรือเรียกอีกอย่างว่า สระเลื่อน มี ๖ เสียง คือ เอีย (อี+อา) เอือ (อืือ+อา) อัว (อู+อา)  เอียะ (อิ+อะ) เอือะ (อึ+อะ) อัวะ (อุ+อะ) และสระเกิน คือสระที่มีเสียงพยัญชนะท้าย ๘ เสียง คือ อำ (อะ+ม)  ไอ ใอ (อะ+ย) เอา (อา+ว) ฤ (ร+อึ) ฤา (ร+อืือ) ภ  (ล+อึ) ภา (ล+อือ)
๓. หน่วยเสียงวรรณยุกต์  ๔ รูป  คือ ่  ้  ๊  ๋  ๕ เสียง คือ สามัญ เอก โท ตรี จัตวา (ศึกษาความรู้เดิมเรื่อง
การผันอักษรไตรยางค์)
ดังนั้น ในคำหนึ่งคำ ต้องประกอบด้วย ๓ หน่วยเสียง เช่น คำว่า  กราบ ประกอบด้วยเสียงพยัญชนะต้นแบบสองเสียง (กร) สระ (อา) พยัญชนะท้าย (บ) และ เสียงวรรณยุกต์ (สามัญ)  คำบางคำ มีเสียงวรรณยุกต์ไม่ตรงกับรูป เช่น น้ำ  ประกอบด้วย  พยัญชนะต้นเดี่ยว (น) สระเกิน (อำ มาจาก อะ+ม) วรรณยุกต์ (รูปเป็นโท แต่เสียงเป็นตรี)
 
คำสมาส และคำสนธิ (หลักการสมาส ลงให้อ่านในแนะแนวสอบแล้วนะคะ หาดูเอง วันนี้จะให้เฉพาะตัวอย่างคำสมาส และคำสมาสแบบสนธิเท่านั้น)
 
  เป็นการประสมคำในภาษาบาลี-สันสกฤต (ลักษณะและข้อแตกต่างของคำบาลี-สันสกฤต ลงในเว็ปให้อ่านไปแล้วก่อนหน้านี้ ไม่อธิบายซ้ำนะคะ)
 
ตัวอย่างคำสมาส
ภูมิศาสตร์   อริยประเพณี   อารยชน   วัฒนธรรม   มโนคติ   ประวัติศาสตร์ 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet